Παρασκευή, Αυγούστου 31, 2007

Βραβείο «Η Χρυσή Μπάμια»

Πολλά ακούγονται τις τελευταίες μέρες σχετικά με την χρήση του στρατού κατά των πυρκαγιών. Διάβασα μάλιστα στον Ε.Τ. την επιστολή κάποιου Α. Κοβάτση ο οποίος πρότεινε το εξής:

«Το πρόβλημα είναι απλό και η λύση του συνίσταται στο να διατεθούν 10.000 φαντάροι και να περιπολούν, κυρίως τη νύχτα (αλλά και την ημέρα) και να επισημαίνουν κάθε έναρξη πυρκαγιάς.»

Έτσι αποφάσισα, για πρώτη φορά στα χρονικά του μπλογκ, να δοθεί το βραβείο «Η Χρυσή μπάμια» σε έναν κοινό θνητό.

Συνεχίζοντας την φοβερή ιδέα του κ. Κοβάτση (και όχι μόνο, δυστυχώς), θα πρότεινα οι στρατιώτες, το τσάμπα υπηρετικό προσωπικό της ελληνικής πολιτείας, να χρησιμοποιείται και στα νοσοκομεία, όταν υπάρχει έλλειψη από προσωπικό, και όπου αλλού υπάρχουν ελλείψεις. Είναι γνωστό στους πάντες, εξάλλου, ότι φορώντας μια στολή παραλλαγής είσαι σε θέση να κάνεις τα πάντα - κάτι σαν σούπερμαν.

Να θυμίσω μόνο στον κ. Κοβάτση και σε όσους σκέφτονται σαν αυτόν, ότι η πρόληψη για πυρκαγιές γίνεται πλέον από δορυφόρο και όχι κάνοντας βόλτες στο δάσος σαν την κοκκινοσκουφίτσα.
Και ανεξάρτητα από το πως πρέπει να γίνει η πρόληψη, ας γίνει πλέον κατανοητό ότι ο καθένας πρέπει να κάνει την δουλειά που γνωρίζει∙ οι από μηχανής θεοί, που έλυναν κάθε πρόβλημα, υπήρχαν μόνο στο αρχαίο ελληνικό θέατρο - υπογραμμίζω ότι ακόμα και στο θέατρο αυτή η «δουλειά» είχε ανατεθεί σε θεούς όχι σε θνητούς.

4 σχόλια:

  1. Μπορούνε μάλιστα να κάνουνε και «πευκοβελόνινγκ», δηλαδή να μαζέψουνε με τα χέρια τους όλες τις πευκοβελόνες που τα ασυνείδητα πεύκα πετάνε εδώ και εκεί. Ως γνωστόν οι φαντάροι μπορούν να κάνουν τα πάντα. Να σβήσουν φωτιές, να ανοίξουν δρόμους να κουνήσουν βουνά κλπ. Τι σας φταίνε ρε οι φαντάροι. Αφήστε τους να κάνουν ήσυχα την θητεία τους και μην τους μετατρέπετε σε Φιλιππινέζες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ή να μην κάνουν ούτε την θητεία τους. Πιστεύει κανείς ότι, πέρα από το να χάνει τον χρόνο του, ο ερασιτέχνης στρατιώτης προσφέρει κάτι στην χώρα; Σε περίπτωση πολέμου με τους Αρειανούς πιστεύει κανείς ότι θα μας σώσουν οι ερασιτέχνες στρατιώτες;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Φίλε ανοίγεις μεγάλο θέμα σχετικά με το πόσο χρήσιμη είναι η στράτευση για τους Έλληνες. Όταν παρουσιάστηκα είχα την εντύπωση ότι θα πάω κάπου και θα μάθω και πέντε πράγματα που δεν μπορείς να τα μάθεις αλλού. Τελικά αποδείχτηκε ότι το μόνο πράγμα που δεν μπορείς να μάθεις αλλού είναι να δένεις και να λύνεις το G3. Βέβαια αν είσαι από την Κρήτη και ο παππούς σου έχει καμία πυριτιδαποθήκη το ξέρεις και αυτό από 5 χρονών.

    Το σεβασμό τον ήξερα από το σπίτι μου. Δεν χρειάστηκε να πάω στρατό για να μάθω το σεβασμό στο πρόσωπο των στρατόγκαβλων.

    Να στρώνω το κρεβάτι μου το ήξερα από πριν και καλύτερα από τον ηλίθιο τρόπο που σου μαθαίνουν.

    Να συναναστρέφομαι με κόσμο από διάφορες κοινωνικές τάξης και διαφορετικού επιπέδου και ηλικίας επίσης το ήξερα γιατί έχω ταξιδέψει αρκετά και δεν είμαι κομπλεξικός σχετικά με την καταγωγή του άλλου.

    Έριξα όμως 27 σφαίρες. Απίστευτο ε; Σε μία ολόκληρη θητεία έριξα μόνο 27 σφαίρες. Δηλαδή πήγα σε 2,5 βολές. Τι πέτυχα; Τίποτα. Έριξα στο γάμο του καραγκιόζη, αλλά δεν θα πω ότι το όπλο δεν ήταν καλό όπως λένε όλοι. Εγώ θα πω την αλήθεια. Έριξα στο πουθενά γιατί δεν εκπαιδεύτηκα σωστά και αρκετά. Με θεωρία συνολικά 5 ωρών και 27 πατήματα σκανδάλης κανένας δεν μαθαίνει τίποτα. Και δεν θεωρώ τον εαυτό μου άσχετο με την σκοποβολή. Ασχολούμαι με σκοποβολή από 10 χρονών. Για να γίνεις καλός και να διορθώνεσαι πρέπει να ρίχνεις και να βλέπεις που πήγε. Αλλιώς δεν ξέρεις τι να διορθώσεις. Πιο ψιλά; Πιο χαμηλά; Ιδέα δεν έχεις. Στο στρατό όμως σου πετάνε το όπλο στα χέρια και σου λένε «ρίξε».

    Άρα τι μου πρόσφερε ο στρατός; Αρκετές ώρες μαλακίας, χαβαλέ, λούφας και τίποτα περισσότερο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή